4e 4-4-14 Wedstrijden
De laatste 4-4-14 wedstrijdserie werd op 18 september bij de Watersport Vereniging Hoorn gevaren, de initiatiefnemers van alles. Van de JZ 2 opleiding was Lisa Engel als enige naar de donderdagavond training gekomen, dus zij verdiende zeker een kans om het geleerde in de praktijk te brengen. En omdat Frank van Silfhout het beste resultaat tot dan toe had gevaren, mocht hij laten zien dat dat geen toeval was geweest. Voor de zekerheid hadden we Joost en Rick als reserves bij ons, en dat was maar goed ook!
Hier volgt het verslag van Nol Twigt:
4-4-14 wedstrijd Hoorn 18-09-2004
Deze wedstrijd begon voor de kinderen met de gelegenheid om kennis te maken met de Zoom8. Zes moedige zeilers stapten onder begeleiding van Zoomtrainer Maarten in dit voor hen onbekende bootje. Ze voeren ermee het Markermeer op, waar teveel golven stonden om met de Optimistjes wedstrijd te zeilen. De kinderen kwamen enthousiast terug op de kade, net op tijd om mee te genieten van een patatje voordat we met de 4-4-14 wedstrijden begonnen.
In de beschutte, maar toch vlagerige kom van de Hoornse haven vonden we net genoeg ruimte om een trapeziumbaantje uit te leggen. Doordat er voor een enkeling wat teveel wind stond, kwamen ook de meegereisde reserves nog aan hun trekken. Al met al werd het weer een geslaagde wedstrijdserie waarin de verschillende karakters van de kinderen fraai tot uiting kwamen. Vooraan zagen we Tijn, die tijdens de nabespreking op de wal net zo scherp was als op het water. Achteraan zagen we als ik het goed heb onthouden Dennis, die wat aanmoediging nodig had om niet steeds helemaal op de spiegel van zijn boot te gaan zitten. Toen hij daar voor de start van de laatste race nog eens op werd gewezen antwoordde hij dat hij straks, als de wedstrijd eenmaal was begonnen, wel wat naar voren zou gaan zitten. Wat kinderen al niet over hebben voor hun trainers! En we zagen Milan, die voortdurend met een klapperend zeil voer. Toen we hem aanraadden om zijn schoot wat strakker aan te trekken antwoordde hij dat dat onmogelijk was. “Toch doen, Milan!” “Nee, het kan echt niet!” Waarom? Zijn schoot zat verkeerd om door zijn ratelblok. Het idee dat hij dat probleem zelf ook wel kon oplossen was niet bij hem opgekomen. Iets voor een volgende keer?